Current Exhibition in Arcade – Slow Landscape

 

 

Anne-Mie Melis

Slow Landscape

4/10/2018 – 27/10/2018

 

Confronted by rapid changes in our society, driven by technology and global connectivity, how do we develop a symbiotic relation with nature? In her work Anne-Mie Melis uses a variety of artistic mediums and takes inspiration from evolutionary biology, science and our contemporary urban and natural environment. A 300 million year old fossil and 3D printed seedpods are among the specimens she uses in this project to nurture a speculative future nature.

 

“Our time is the “anthropocene,” the age of human disturbance. The anthropocene is an era of mass extinction; we must not forget that. Yet the anthropocene is also an era of emergence. What has emerged? I use the term “contaminated diversity” to refer to cultural and biological ways of life that have developed in relation to the last few hundred years of widespread human disturbance. Contaminated diversity is collaborative adaptation to human-disturbed ecosystems. It emerges as the detritus of environmental destruction, imperial conquest, profit making, racism, and authoritarian rule—as well as creative becoming. It is not always pretty. But it is who we are and what we have as available working partners for a liveable earth. “Slow disturbance” refers to anthropogenic ecosystems in which many other species can live. Slow disturbance landscapes are those that nurture interspecies collaborations. They are not untouched by the presence of humans, the ultimate weedy invader. Still, their biodiversity is comparatively high. I use the adjective “slow” in conversation with slow foods and slow cities; slowness is a dream to encourage, rather than a trait to objectify.” (Ref: Tsing, Anna. “Contaminated Diversity in ‘Slow Disturbance’: Potential Collaborators for a Liveable Earth,” In: “Why Do We Value Diversity? Biocultural Diversity in a Global Context,” edited by Gary Martin, Diana Mincyte, and Ursula Münster, RCC Perspectives 2012, no. 9, 95–97.)

Anne-Mie Melis

Slow Landscape

4/10/2018 – 27/10/2018

Yn wyneb newidiadau chwim yn ein cymdeithas, a chael ein ysgogi gan dechnoleg a chysylltedd byd-eang, sut mae datblygu perthynas symbiotig a natur? Yn ei gwaith mae Anne-Mie Melis yn defnyddio amryw o gyfryngau artistig ac yn cael ei hysbrydoli gan fywydeg esblygol, gwyddoniaeth ac ein hamgylchedd trefol a naturiol. Yn y prosiect hwn, i feithrin natur y dyfodol. mae ffosil 300 miliwn oed a chodau hadau wedi ei arffraffu yn 3D ymhlith y sbesimenau.

Ein amser ni yw’r ‘anthropocene’, yr oes o aflonyddwch dynol. Cyfnod o ddifodiant torfol yw’r anthropocene a rhaid peidio anghofio hyn. Er mae’r anthropcene hefyd yn oes o gyfodiad. Beth sydd wedi ymddangos? Rwy’n defnyddio’r term ‘amrywiaeth llygredig’ i gyferirio at ffyrdd o fyw, yn ddiwyllianol ac yn fiolegol, sydd wedi eu datblygu mewn perthynas i’r rhai canrifoedd diwethaf o aflonyddwch dynol. Addasiad cydweithredol i ecosystemau sydd wedi ei aflonyddu gan ddyn yw ‘amrywiaeth llygredig’. Mae’n ymddangos fel y detritws o ddifrod amgylcheddol, concwest ymerodrol, elwa, hiliaeth, a rheol awdurdodaidd – yn ogystal a ymarferiad creadigol. Nid yw bob amser yn bert. Ond dyma ni, a dyma yr hyn sydd gennym fel partneriaid ar gyfer daear trigadwy.
Mae ‘slow disturbance’ yn cyfeirio at ecosystemau anthropogenig ble mae llawer o rhywogaethau eraill yn gallu byw. Tirweddau aflonyddiad araf (slow disturbance landscapes) yw y rhai sy’n meithrin cydweithrediad rhyngrywogaethol. Nid ydynt heb eu cyffwrdd gan bresenoldeb dynol, yr ymyrrwyr chwynnog mwyaf. Eto, mae eu bioamrywiaeth yn weddol uchel. Rwyf yn defnyddio’r ansoddair “araf” mewn sgwrs gyda bwyd araf a dinasoedd araf; mae arafwch yn freuddwyd i annog , yn hytrach na nodwedd i
wrthrycholi.

(Cyf: Tsing, Anna. “Contaminated Diversity in ‘Slow Disturbance’: Potential Collaborators for a Liveable Earth,” In: “Why Do We Value Diversity? Biocultural Diversity in a Global Context,” golygu gan Gary Martin, Diana Mincyte, a Ursula Münster, RCC Perspectives
2012, no. 9, 95–97.)

‘Mae ‘slow disturbance’ yn cyfeirio at ecosystemau anthropogenig ble mae llawer o rhywogaethau eraill yn gallu byw. Tirweddau aflonyddiad araf (slow disturbance landscapes) yw y rhai sy’n meithrin cydweithrediad rhyngrywogaethol. Nid ydynt heb eu cyffwrdd gan bresenoldeb dynol, yr ymyrrwyr chwynnog mwyaf. Eto, mae eu bioamrywiaeth yn weddol uchel. Rwyf yn defnyddio’r ansoddair “araf” mewn sgwrs gyda bwyd araf a dinasoedd araf; mae arafwch yn freuddwyd i annog , yn hytrach na nodwedd i wrthrycholi’
(Cyf: Tsing, Anna)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s